
Data/Czas
19/03/2016
11:00
Lokalizacja
Teatr Lalki "Tecza"
Kategorie
Autor- MALINA PRZEŚLUGA
Reżyseria – MACIEJ GIERŁOWSKI
Scenografia – JAROSŁAW POLANEK
Muzyka – MIŁOSZ SIENKIEWICZ
WYSTĘPUJĄ:
IZABELA NADOBNA-POLANEK- WRÓBEL PRZEMEK
JOANNA STOIKE-STEMPKOWSKA – STEFAN
ANNA RAU– MARIOLA
ALICJA GIERŁOWSKA– HENIEK
ILONA ZAREMBA- KOTKA DOLORES
MACIEJ GIERŁOWSKI-JANUSZ
MAREK HUCZYK- ZBIGNIEW
Inspicjent – MAREK HUCZYK
Elektroakustyk – ROBERT OCHOCIŃSKI
Obsługa techniczna – KAROL SZARY, PIOTR GRUDZIEŃ
Lalki oraz dekoracje wykonano w pracowni teatru przez;
PAWEŁ MINDA-kierownik techniczny
BARBARA WOJTANIEC- kierownik pracowni
TATIANA SKUMIAŁ
JAROSŁAW POLANEK
,,DZIÓB W DZIÓB”
Stado gołębi opłakuje gołębia Janusza, który zginął tragicznie. Podejrzenie o
zbrodnię pada na kotkę Dolores. Banda gołębi solidarnie postanawia dać jej w kość –
szukają psa, który mógłby pogonić kota, lecz nikt nie chce im pomóc.
W ich gronie pojawia się obcy – wróbel Przemek, obarczony przez pobratymców
winą za śmierć swojego brata, który wypadł z gniazda. Mały i bezbronny decyduje się
stanąć oko w oko z kotką. Zdejmuje jej sznurek z ogona, który przeszkadza w
polowaniu, w zamian za co kotka puszcza go wolno. Przy okazji Przemek dowiaduje się,
że kotka nie zjadła Janusza. Informuje o tym gołębie, te jednak nie dają wiary. W
bandzie gołębi rośnie nieufność do Przemka, podsycana zwłaszcza przez Zbigniewa –
jedynym sprzymierzeńcem wróbelka jest gołębica Mariola. Przemek jednak nie daje za
wygraną i namawia kotkę, by wytłumaczyła gołębiom, że nie zjadła Janusza. Kotka,
która początkowo widziała w Przemku tylko obiad, zaczyna doceniać jego odwagę.
Gołębie przepędzają intruza, a w międzyczasie wraca Janusz, który jak się okazuje, był
na urlopie. Gołębie lecą po wróbla i przyjmują go do swojej bandy.
Sztuka pokazuje, że z pozoru słaby osobnik może być wielki duchem i skutecznie
zmieniać świat na lepszy. Herszt bandy zaś często brawurowo szuka pretekstu do
zwady, by coś sobie udowodnić, szumnie nazywając to sprawą honorową. Największy
nacisk został jednak położony na problem tolerancji i stereotypów w kontekście,
naturalnej przecież, potrzeby przynależności do grupy. Ponadto w spektaklu pojawia
się motyw odrzucenia przez najbliższych, trudnej śmierci, relacji międzypokoleniowej
czy miłości braterskiej. Język bohaterów i miejsce akcji stylizowane na bliskie
subkulturze współczesnej młodzieży, ułatwia, szczególnie młodym widzom,
odnalezienie właściwej interpretacji, analogii do rzeczywistości.
SZTUKA DLA WIDZÓW OD LAT 7.







